آنچه در این مقاله می‌خوانید

فناوری پهپاد و تأثیر آن بر لجستیک

هواپیماهای بدون سرنشین و برنامه های تجاری

هواپیماهای بدون سرنشین یا پهپادها (وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین) به هواپیماهای بدون خلبان اطلاق می‌شوند که از طریق ترکیبی از فناوری‌ها، از جمله دید رایانه‌ای، هوش مصنوعی، فناوری اجتناب از اشیاء و موارد دیگر انجام می‌شوند. استفاده تجاری از آنها در ژاپن در اوایل سال‌های 1980 آغاز شد، هنگامی که از بالگردهای بدون سرنشین برای سم پاشی سموم دفع آفات در مزارع برنج استفاده شد. در طول سال‌ها، پیشرفت در فناوری، قانون گذاری و در اختیار قراردادن بودجه بسیاری از برنامه‌های جدید ممکن را فراهم کرده است، به ویژه در بخش‌های کشاورزی، زیرساخت‌ها، امنیت، حمل و نقل، رسانه و سرگرمی، ارتباطات، معادن و بیمه.

تاکنون هلیکوپترها به دلیل انعطاف‌پذیری پرواز، خود را از هواپیما متمایز کرده‌اند هواپیماهای بدون سرنشین نه تنها فرصت‌های یکسانی را ارائه می‌دهند، بلکه هم کوچکترند و هم ریسک از دست دادن نیروی انسانی را در پی ندارند. یکی دیگر از مزیت‌های بزرگ قیمت آنها و بنابراین در دسترس بودن بسیار زیاد آنها است. بنابراین پیش بینی می‌شود که هواپیماهای بدون سرنشین نیاز به هلیکوپترها را کاهش داده و قادر به انجام عملیاتی باشند که برای بالگردها بسیار گران یا خطرناک هستند.

هر صنعت نیازهای متنوعی دارد و در نتیجه به انواع مختلفی از هواپیماهای بدون سرنشین با قابلیت‌های گوناگون نیاز ‌می‌باشد. برخی از آن‌ها سرعت پرواز و ظرفیت بار را ارزیابی می‌کنند و برخی دیگر در جستجوی راه حل‌هایی هستند تا داده‌های با کیفیت بالا را با روشی مقرون به صرفه ارائه دهند.

براساس گزارش جهانی PwC-  PricewaterhouseCoopers- از ماه مه 2016 برآورد خدمات تجاری هواپیماهای بدون سرنشین در بازار جهانی در حدود 127.3 میلیارد دلار است.
صنایعی که بهترین دورنما از کاربردهای هواپیماهای بدون سرنشین را دارند عبارتند از:

  • زیرساخت‌ها: نظارت بر سرمایه گذاری، نگهداری، موجودی دارایی (45.2 میلیارد دلار)
  • کشاورزی: تجزیه و تحلیل خاک و زهکشی، ارزیابی بهداشت محصول (4/32 میلیارد دلار)
  • تدارکات: تحویل کالا، لجستیک پزشکی، انبارداری (13.0 میلیارد دلار)
  • امنیت: نظارت بر خطوط و سایت‌ها، واکنش فعال (19.5 میلیارد دلار)
  • سرگرمی و رسانه: تبلیغات، سرگرمی، عکاسی هوایی، نمایش‌ها و جلوه‌های ویژه (8/8 میلیارد دلار)
  • بیمه: پشتیبانی در روند تسویه مطالبات، کشف تقلب (6.8 میلیارد دلار)
  • ارتباطات از راه دور: تعمیر و نگهداری برج، پخش سیگنال (6.3 میلیارد دلار)
  • معدن: برنامه ریزی، اکتشاف، ارزیابی اثرات زیست محیطی (4.3 میلیارد دلار آمریکا)

درایورها و فعالان

درایورها و فعالان اصلی برنامه‌های کاربردی تجاری هواپیماهای بدون سرنشین شامل موارد زیر است:

  1. تدوین و اجرای چارچوب نظارتی: این یکی از مهم‌ترین عوامل موثر بر سرعت پذیرش استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین توسط مشاغل و نهادهای دولتی است. امروزه بسیاری از سازمان‌ها در حال انجام آزمایش و استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین در فعالیت‌های تجاری خود هستند، اما از جنبه‌های قانونی آن خبر ندارند. موارد نظارتی مانند امکان پرواز تجاری، مجوز لازم برای پرواز، امکان انجام پروازهای خارج از خط دید (BVLOS)، بیمه مورد نیاز پروازهای تجاری و آموزش‌های لازم برای خلبانان به منظور اخذ مجوزها.
  2. افزایش تقاضا برای داده‌های با کیفیت بالا: تصاویر هوایی جمع‌آوری شده به روش سنتی هنوز هم بسیار گران هستند و به دلیل پایین بودن کیفیت آن تصاویر، ممکن است سطح لازم برای جزئیات را فراهم نکنند. هواپیماهای بدون سرنشین بسیار مقرون به صرفه بوده و کیفیت بالای داده را تضمین می‌کنند. به همین دلیل افزایش تقاضا برای داده باعث افزایش استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین برای اهداف تجاری می‌شود. هواپیماهای بدون سرنشین در آینده تبدیل به رقیب اصلی هواپیماهای سرنشین‌دار و حتی ماهواره می‌شوند.
  3. تقویت پردازش و دسترسی به داده‌ها: داده‌های بدست آمده در طی عملیات پهپاد باید در سریع‌ترین زمان ممکن به روشی قابل فهم، منسجم و جامع ارائه شود. مشتریان انتظار دارند که داده‌ها در هر نوع دستگاه (موبایل یا دسکتاپ) در هر زمان و هر مکان در جهان موجود باشد.
  4. فرصت‌های جدید فناوری: هواپیماهای بدون سرنشین متشکل از قسمت‌های مختلف با استفاده از فناوری پیشرفته ‌می‌باشند که کارآیی، ایمنی و قابلیت اطمینان آنها را افزایش می‌دهد. بهبود مداوم در راه حل‌های سخت افزاری و کاهش قیمت آنها به گسترش احتمالی آنها و همچنین ترغیب مردم به سرمایه گذاری در این بخش کمک خواهد کرد.

موانع

بسیاری از دولت‌ها برای برطرف کردن موانع رشد کاربردهای تجاری پهپادها با بخش خصوصی همکاری می‌کنند. نگرانی‌های عمده عبارتند از:

  1. ایمنی عملیات پهپاد: مهمترین چالشی که مسئولان هواپیمایی کشوری و بخش خصوصی باید با آن روبرو شوند، اطمینان از نظارت ایمن بر عملیات پهپادی تفریحی و تجاری است. بخش دیگر یک سیستم نظارت ایمن، ایجاد یک سیستم پیچیده مدیریت هوایی هواپیماهای بدون سرنشین برای جلوگیری از برخورد با سایر اشیاء در پرواز است. علاوه بر این، هواپیماهای بدون سرنشین باید دارای عملکردهای مربوط به خرابی خودکار مانند جلوگیری از فرود غیرقابل کنترل از هوا به زمین و یا جلوگیری از ورود به منطقه محدود پرواز باشند.
  2. مسائل مربوط به حریم خصوصی: هنگامی که اپراتورهای هواپیماهای بدون سرنشین پروازها را بر روی انواع خاصی از سایت‌ها انجام می‌دهند، تعداد زیادی از داده‌ها را جمع آوری می‌کنند، بعضی اوقات شامل اطلاعات محرمانه یا حساس در مورد مالکیت خصوصی یا رفتارهای خصوصی است. با توجه به تعریف بسیار گسترده‌ای از داده‌های شخصی، مشخص نیست که شرکت‌ها چگونه باید این داده ها را ذخیره کنند، چه نوع داده‌ای را نباید جمع آوری کرد یا اینکه چگونه افراد و شرکت‌ها می‌توانند از حقوق حریم خصوصی خود دفاع کنند.
  3. در دسترس بودن پوشش بیمه: در بیشتر كشورها، كاربران هواپیما از طرف تنظیم كننده‌ها موظف هستند كه در صورت بروز حادثه، بیمه‌ای را برای انجام تعهدات خود داشته باشند. قوانین مربوط به اپراتورهای هواپیماهای بدون سرنشین همچنان در حال تحول است و بیمه بخشی از چارچوب پیچیده نظارتی خواهد شد. انتظار می‌رود که بیمه یکی از اصلی‌ترین عوامل مؤثر در چارچوب‌های مدیریت ریسک برای فناوری‌های پهپاد باشد، تا بتواند خطرات ناشی از خسارات جسمی و مسئولیت خود را در طول و بعد از عملیات پهپاد فراهم کند. خسارات جسمی شامل خود پهپاد، تجهیزات موجود در آن و ایستگاه‌های زمینی است. مسئولیت مربوط به خسارت یا صدمات احتمالی در اموال شخص ثالث است. برای کاهش این امر، برخی از تولیدکنندگان هواپیماهای بدون سرنشین مانند DJI بیمه نامه‌های خود را ارائه می‌دهند.
  4. از دست دادن شغل: برخی نیز می‌ترسند هواپیماهای بدون سرنشین، مشابه پیشرفت در زمینه‌های روباتیک و هوش مصنوعی، شغل‌هایی را به خود اختصاص دهند و بسیاری از افراد ممکن است بیکار شوند. توجه به این نکته ضروری است که افراد زیادی برای مدیریت و پشتیبانی این شبکه‌ها مورد نیاز هستند علاوه بر این، در بیشتر کشورهای توسعه یافته، کمبود خلبانان هم وجود دارند زیرا تعداد مسافر و محموله‌های حمل شده از طریق هوا همچنان رو به رشد است.

مباحث تحقیق درباره پهپادها

انتظار می‌رود پیشرفت تکنولوژیکی هواپیماهای بدون سرنشین بسیار زیاد باشد. مناطق اصلی تحقیقات در حال توسعه برای توسعه فناوری پهپاد و کاربردهای تجاری آن عبارتند از:

  • هوش مصنوعی: امیدبخش‌ترین تحقیق به ترکیب هوش مصنوعی در هواپیماهای بدون سرنشین به ویژه در زمینه یادگیری ماشین مرتبط است. نرم‌افزار هوش مصنوعی از الگوریتمی استفاده می‌کند که می‌آموزد چگونه با استفاده از شکلی از آموزش شبیه به نحوه عملکرد مغز انسان، کارهای پیچیده را حل کند.
  • فناوری شناسایی هواپیماهای بدون سرنشین: یكی از مهم‌ترین مناطقی كه در تحقیق و توسعه مورد بررسی قرار می‌گیرد، مطمئناً تضمین ایمنی با توسعه فناوری دید و اجتناب و ادغام آن با سیستم‌های كنترل ترافیك هوایی موجود است.
  • کنترل و ارتباطات: یکی دیگر از چالش‌های اساسی که امروزه تولیدکنندگان هواپیماهای بدون سرنشین با آن روبرو هستند افزایش توانایی کنترل هواپیماهای بدون سرنشین به طور مستقل و امکان برقراری ارتباط فوری با سایر وسایل نقلیه هوایی در مسافت‌های طولانی است.
  • پردازش تصویر: پردازش داده‌ها و تجزیه و تحلیل تصاویر هوایی به سرعت در حال توسعه است. دو تمرکز اصلی این تحقیق افزایش دقت و کاهش زمان پردازش است.
  • ظرفیت باتری: وزن باتری یک محدودیت عمده در زمان پرواز یک هواپیمای بدون سرنشین است و بنابراین یک چالش اساسی برای تولید کنندگان است.

کاربرد فناوری پهباد در لجسیتک

مانند بسیاری از فناوری‌های دیگر که برای استفاده نظامی توسعه یافته است، از هواپیماهای بدون سرنشین نیز می‌توان برای بهبود کارآیی صنعت لجستیک استفاده کرد.

علاوه بر پیشرفت‌های فناوری، محرک‌های این تغییر شامل هزینه‌های بالای بهره‌برداری و نگهداری شبکه‌های گسترده جغرافیایی، به ویژه در مناطق دور افتاده است. هواپیماهای بدون سرنشین این پتانسیل را دارند که از طریق تحرک و انعطاف‌پذیری خود، موجب کاهش زمان کار و نیاز به نیروی انسانی شوند. اگر چه واقعیت‌های عملی اجرای پهپادها در لجستیک بر اساس صنعت و جغرافیا متفاوت خواهد بود، روش‌های مختلفی وجود دارد که تأثیر زیادی خواهد گذاشت.
در اینجا ما در مورد زمینه‌های توسعه و برخی از امیدوار کننده‌ترین شروع کارها با پیشرفت‌های مختلف بحث می‌کنیم.

تحویل بسته

در تجارت الکترونیکی، زمان تحویل کالا هنگام انتخاب یک شرکت حمل و نقل مهم است. هواپیماهای بدون سرنشین امکان تحویل سریع به یک نقطه خاص و از پیش تعریف شده را فراهم می‌کنند، بدون آنکه نیاز به اقدامات انسانی باشد. سهولت ارسال بسته‌ها به مقصد مشتری باعث بهبود تجربه مشتری می‌شود.

Amazon Prime Air (amazon.com/Amazon-Prime-Air) /

موسس: جف بزوس
آمازون Amazon Prime Air را اجرا کرده است، که در تلاش است تا با استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین کوچک، تحویل بسته‌ها را به صورت خودکار انجام دهد، یک بسته کوچک بطور متوسط 30 دقیقه طول می‌کشد تا به مقصد برسد.
ارسال یک بسته 2 کیلویی در شعاع 10 کیلومتری در ایالات متحده با حمل و نقل زمینی توسط آمازون بین 2 تا 8 دلار هزینه دارد، در صورتی که این عمل با استفاده از هواپیمای بدون سرنشین تنها با 10 سنت میسر خواهد بود.

AmazonPrime

شکل 1: تحویل با هواپیماهای بدون سرنشین آمازون

پروژه بال (x.company/projects/wing/) / بنیانگذاران: لری پیج، سرگئی برین

پروژه بال (Project Wing) یک شرکت هواپیماهای بدون سرنشین ارسال محصول است که توسط Alphabet تاسیس شده و زیر مجموعه شرکت Google ‌می‌باشد .در سال 2017 آنها یک برنامه تحویل کالا را در استرالیا راه‌اندازی کردند که گریس و سایر مواد غذایی را به مناطق دور افتاده منتقل می‌کرد. Wing پیشرو در صنعت هواپیماهای بدون سرنشین ایالات متحده ‌می‌باشد که از FAA به عنوان مرجع هواپیمای هوایی مجاز تاییدیه دریافت کرده و با شرکت‌های FedEx و Walgreens برای تحویل کالا به خانه‌های ایالات متحده همکاری می‌کند.

ProjectWing

شکل 2: هواپیمای بدون سرنشین پروژه Alphabet.

Flytrex (flytrex.com) / Yariv Bash (مدیرعامل)، Amit Regev

Flytrex یک شرکت هواپیماهای بدون سرنشین ارسال محصول مستقر در اسرائیل است که نخستین هواپیمای بدون سرنشین متصل به ابر را برای ارسال کالاها طراحی کرده است همچنین بستری برای تحویل کالا توسط پهپادها فراهم آورده که به شرکت‌های مختلف یا خرده فروشان بزرگی که در این صنعت فعالند کمک می‌کند. آنها در حال توسعه سخت افزارهای بدون سرنشین متناسب با تحویل نقطه به نقطه هستند.

Flytrex

شکل 3: هواپیماهای بدون سرنشین Flytrex.

صنعت پزشکی

کاربرد دیگر هواپیماهای بدون سرنشین ارسال محصول در صنعت پزشکی است. از دیگر کاربرد هواپیماهای بدون سرنشین در حمل و نقل تحویل تجهیزات پزشکی در یک منطقه روستایی دور افتاده ‌می‌باشد که بسیار مورد نیاز هست و خطر کمی در پی دارد. هواپیماهای بدون سرنشین برخلاف اتومبیل یا موتور سیکلت، در معرض تاخیر در ترافیک نیستند، بنابراین می‌توانند خیلی سریعتر به کارمندان مراقبت‌های بهداشتی برسند که شرایط ایده آلی را فراهم می‌آورند.

Flirtey (flirtey.com) / بنیانگذاران: مت سوونی (مدیر عامل)، احمد هایدر، تام باس

Flirtey اولین هواپیماهای بدون سرنشین ارسال محصول خود را که مورد تأیید FAA بوده در ژوئیه سال 2015 تکمیل کرد زمانی که تجهیزات پزشکی را به یک کلینیک بهداشتی در ویس، ویرجینیا تحویل داد. این وسیله نقلیه در یک پرواز سه دقیقه‌ای از یک فرودگاه به یک درمانگاه بهداشتی مجاور تجهیزات پزشکی را انتقال داد. محققان دانشکده پزشکی جانس هاپکینز برای تکمیل اولین کشتی هوایی برای هواپیماهای بدون سرنشین ارسال کالا در ایالات متحده در ژوئن سال 2016 با Flirtey همکاری کردند.

Flirtey

شکل 4: هواپیمای بدون سرنشین Flirtey.

زیپلاین (flyzipline.com) / بنیانگذاران: کلر رینودو (مدیرعامل)، Keenan Wyrobek، ویلیام هتزلر

برخی دیگر سعی در استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین ارسال کالا برای کاهش زمان تحویل از آخرین انبار به درب مشتری و تسریع در تأمین پزشکی دارند. زیپلاین از سال 2016 تا آوریل سال 2019 وسایل مورد نیاز خود را در رواندا و غنا تحویل داده است ضمنا برنامه‌هایی برای گسترش این صنعت در ایالات متحده دارد.

Zipline

شکل 5: پهپاد ارسال کالا برای تجهیزات پزشکی.

ماترنت (mttr.net) / بنیانگذاران: آندریاس راپتوپولوس (مدیرعامل)، آرتورو پیلائو، دیمیتار پاچوف، پائولا سانتانا

UPS با Matternet به منظور انتقال سریع تجهیزات پزشکی از بیمارستان های ایالت کارولینای شمالی به آزمایشگاه‌های آزمایش همکاری کرده است.

Matternet

شکل 6: پهپاد تحویل پزشکی Matternet.

تحویل غذا

یکی از امیدوارکننده‌ترین کاربردهای هواپیماهای بدون سرنشین در حمل و نقل تحویل غذا ‌می‌باشد. تهیه محصولاتی مانند مواد غذایی منجمد، غذاهای آماده برای خوردن یا حتی مواد غذایی روزانه تبدیل به موردی مهم در صنایع غذایی و رستوران‌ها شده است. از هواپیماهای بدون سرنشین برای ارسال چنین محصولاتی به مکان‌های دور و با مشکل دسترسی استفاده می‌شود که به منابع غذایی خارجی، مانند دکل‌های نفتی، ایستگاه‌های تحقیقاتی و جزایر محصور شده بستگی دارد. پس از تنظیم مقررات مناسب، هواپیماهای بدون سرنشین ممکن است در مناطق مسکونی همان وظایف را انجام دهند، زمان تحویل را کاهش داده و بازده کل زنجیره ارزش حمل و نقل را افزایش می‌دهند.

Uber بنیانگذاران: تراویس کالانیک، کمپ گرت

Uber Eats تحویل غذاها توسط پهپادهای ارسال کالا در مناطق شهری با چگالی بالا را آزمایش کرده است. این شرکت قصد دارد از سال 2019 تحویل غذا با هواپیماهای بدون سرنشین در سن دیگو را شروع كند، و هدف از این كار امتحان كردن راه‌های رساندن بار به مشتریان در یک محیط متراكم شهری است كه در آن هیچ راه آسانی برای پرواز به درب جلو آنها وجود ندارد.

Uber
شکل 7: پهپاد تحویل غذا Uber

Antwork (antwork.link) / بنیانگذاران: ژائو لیانگ، ژانگ لی

زنجیره فست فود KFC در چین با Antwork – یک شروع کننده چینی- برای انقلابی در بازار مصرف مواد غذایی این کشور همکاری می‌کند. به Antwork در ژوئیه سال 2019 تأیید موقت اعطا شده است تا اجازه دهند شبکه‌های هواپیماهای بدون سرنشین ارسال کالا به مدت یک سال در Hangzhou، چین فعالیت کنند.

 

زوماتو (zomato.com) / بنیانگذاران: Deepinder Goyal، Pankaj Chaddah

Zomato یکی از بزرگترین شرکت‌های تحویل مواد غذایی هند، آزمایش تحویل مواد غذایی با هواپیماهای بدون سرنشین را در دهلی نو با هدف کاهش زمان ارسال کالا به کمتر از 15 دقیقه انجام می‌دهد. در هند مقررات‌ها به کندی و با محدودیت روبروست و مقررات محلی به آنها اجازه می‌دهند که فقط در طول روز و در روشنایی از هواپیماهای بدون سرنشین ارسال کالا استفاده کنند.

هواپیماهای بدون سرنشین Cargo

UCA از هواپیماهای باری سرنشین‌دار بسیار ارزان‌تر ‌می‌باشد زیرا به پرسنل کمتری نیاز است و یک هدایت کننده از روی زمین می‌تواند تعدادی از UCAها را کنترل کند و در پروازهای طولانی دیگر نیازی به خدمه اضافی نیست. علاوه بر این، یک UCA می‌تواند ارزان‌تر از هواپیمای سرنشین‌دار ساخته شده باشد (نیازی به سیستم‌های پشتیبانی از زندگی و غیره نیست) و مصرف سوخت را می‌توان با انتخاب یک سرعت کروزینگ کم نسبتاً کاهش داد و نیز بهره‌وری بالا در UCA امکان‌پذیر است زیرا به عنوان نمونه محدودیت زمان پرواز خدمه و نیاز به بازگشت آن‌ها به پایگاه عملیاتی وجود ندارد.

Volans-i (flyvoly.com) / بنیانگذاران: هانان پرویزیان (مدیرعامل)، وسلی ژنگ

Volans-i هواپیماهای بدون سرنشین دوربرد با سرعت بالا برای تحویل محموله‌های حساس ‌می‌باشد که خدمات تجاری، دفاعی و بشردوستانه از جمله تحویل قطعات و لوازم پزشکی را ارائه می‌دهند.

Volansi

شکل 8: هواپیماهای بدون سرنشین Volans-I.

Natilus (natilus.co) / بنیانگذاران: LZ Zhang، Aleksey Matyushev، Anatoly Starikov (مدیرعامل)

ناتیلوس برای کاهش هزینه‌های حمل و نقل هوایی جهانی از پهپادهای بزرگ خودکار استفاده کرده است و طی دو سال گذشته به سرعت پیشرفت کرده است.

Natilus

شکل 9: هواپیمای باری که توسط ناتیلوس طراحی شده است

فناوری سیچوان تنگدن
یک شرکت نوپا چینی، در حال کار روی یک هواپیمای بدون سرنشین باری است که قادر است 20 تن بار را به صورت خودکار حمل کند. هدف آن تبدیل شدن به بزرگترین ناوگان هوایی بدون سرنشین تجاری جهان است.

SichuanTengden

شکل 10: پهپاد باربری تنگدن.


الروی ایر (www.elroyair.com) / بنیانگذاران: دیوید مریل (مدیرعامل)، کلینت کوپ

Elroy در میان تعداد معدودی start-ups قرار دارد که بر پایه برخاستن و فرود عمودی (VTOL) مستقر است.
و برای تحویل هوایی به جای تاکسی‌های هوایی و اتومبیل‌های پروازی استفاده می‌شود.

Elroy

شکل 11: هواپیمای بدون سرنشین هواپیمای بدون سرنشین Elroy.

مدیریت موجودی و تعداد چرخه

هواپیماهای بدون سرنشین برای انبارکردن و مدیریت موجودی در انبارهای ذخیره‌سازی استفاده می‌شوند. انجام ارزیابی موجودی با هواپیماهای بدون سرنشین به شرکت‌ها اجازه می‌دهد تا هزینه‌ها را کاهش داده و تمام فرایند را تسریع کنند.
همچنین ایمنی محیط کار را افزایش می‌دهد، چرا که هواپیماهای بدون سرنشین دوار می‌توانند به مکان‌هایی که رسیدن به آنها با خطر از دست دادن جان انسان‌ها مواجه است پرواز کنند.

سهامداری معمولی خطرناک، وقت گیر و پر کار است. استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین باعث می‌شود روند کار ایمن و بسیار کارآمد شود. هواپیماهای بدون سرنشین برای چنین کارهای تکراری مناسب هستند و به گونه‌ای برنامه ریزی شده‌اند که پوشش بهتر و دقت بالاتری را ارایه می‌دهند.  QRکد و RFI قادر به خواندن الفبایی –بارکد می‌باشند.

هواپیماهای بدون سرنشین با ساعات کار یا زمان روز محدود نمی‌شود و می‌توانند در ساعات خاموشی یا بسته شدن کسب و کار، وظیفه خود را انجام دهند. شرکت‌هایی مانند والمارت، ژئودیس، گروه هاردیس و لورآل در حال حاضر در حال استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین در انبارهای خود برای مدیریت موجودی و تعداد چرخه هستند.

PINC (pinc.com) / بنیانگذاران: دکتر الکس گولو، باری بنگو

PINC ارائه دهنده شماره یک سیستم‌های مدیریت حیاط، راه حل‌های تکمیل لجستیکی وسایل نقلیه و روباتیک موجودی برای مارک‌های پیشرو در جهان است. این نرم افزار، سخت افزار و سرویس‌های مقیاس‌پذیر را ارائه می‌دهد که به شرکت‌ها امکان می‌دهد موجودی را در سرتاسر زنجیره تأمین سریعتر، مقرون به صرفه، مداوم و کارآمدتر جابجا کنند.

PINC

شکل 12: پهپاد اسکن موجودی PINC.

DroneScan (dronescan.co) / موسس: جاسپر پونز

DroneScan یک سیستم جمع‌آوری داده‌های موجود در هوا را برای ارائه انبارهای بزرگ یکنواخت با یک راه حل رباتیک برای سهام (موجودی)، ارائه بازخورد زنده و ادغام با سیستم‌های مدیریت انبار ایجاد کرده است. هواپیماهای بدون سرنشین بارکد را در هر پالت اسکن می‌کنند و مکان هر مورد را در سیستم مدیریت انبار ضبط می‌کنند و اثبات می‌کنند که 50 برابر سریعتر از ضبط دستی است.

DroneScan

شکل 13: هواپیمای بدون سرنشین پهپاد موجود در اسکن پهپاد

Corvus Robotics (corvus-robotics.com) / موسس: جکی وو

این ربات‌های هوایی را ارائه می‌دهد که می‌توانند تعداد چرخه‌های مداوم را تا 20 برابر سریعتر و بدون عملكرد انسان انجام دهند. این ربات با هدف کاهش زمان برای پیدا کردن و اصلاح اختلافات، بهبود نرخ تحقق و پر کردن است.

CorvusRobotic

شکل 14: موجودی رباتیک کوروس در حال اسکن هواپیماهای بدون سرنشین.

تحرک هوای شهری

تحرک هوای شهری به سیستم‌های حمل و نقل شهری اطلاق می‌شود که افراد را به وسیله هوا حرکت می‌دهد. این سیستم‌های حمل و نقل در پاسخ به ازدحام ترافیک توسعه یافته‌اند.

Ehang (ehang.com) / موسس: Huazhi هو

یک شرکت مستقر در چین، یک شرکت پلتفرم فناوری هوایی و مستقل پیشرو (AAV) است که مأموریت دارد تا تحرک هوای ایمن، خودمختار و سازگار با محیط زیست را در دسترس همگان قرار دهد. Ehang 184 در نمایشگاه الکترونیکی Consumer Electronics Show 2016 معرفی شد و گفته می‌شود اولین هواپیمای بدون سرنشین مسافری در جهان است.
Ehang 184شکل 15: EHANG 184، گران ترین پهپاد در جهmbjbjj

حمل و نقل لیلیوم (lilium.com) / سباستین متولد، ماتیاس ماینر، پاتریک ناتن، دانیل ویگاند

یک شرکت مستقر در آلمان که لیلیوم جت را تولید کرده است، یک هواپیما بر پایه برخاستن عمودی و فرود توسط جریان الکتریسیته تولید شده از هواپیما است. شرکت Lilium GmbH قصد دارد یک سرویس تاکسی هوایی برای تحرک هوای شهری با Lilium Jet پیدا کند.

Lilium

شکل 16: جت لیلیوم.

تعمیر و نگهداری و نظارت بر زیرساخت های لجستیک

هواپیماهای بدون سرنشین کاربردی در نظارت بر زیرساخت‌های لجستیک دارند. این ممکن است شامل بررسی ایمنی، امنیت و نظارت از انبارداری (به عنوان مثال ایمنی قفسه)، جاده‌ها، راه آهن، پل‌ها، لوله‌ها و بندر باشد که امکانات وسیع و دسترسی به مناطق دشوار باعث ایجاد نگرانی ایمنی و امنیتی برای اپراتورها می‌شود.

سال گذشته، شرکت بنادر ابوظبی (ADPC) گزارش داد که از دو پهپاد برای تقویت امنیت، محافظت از کشتی‌هایی که دارای محموله‌هایی با ارزش بالا یا حساس هستند، استفاده می‌کند. یک دوربین بدون سرنشین می‌تواند ویدیوی کامل HD و عکس‌های ثابت را ضبط کند، و به شبکه Wi-Fi مخصوص خود که برای انتقال داده مجهز است بفرستد.

Flyability (flyability.com) / بنیانگذاران: پاتریک تئوز (مدیر عامل)، دکتر آدریان بریود (CTO)

Flyability یک شرکت سوئیسی است که راه حل‌های ساخت و ساز را برای بازرسی و اکتشاف فضاهای داخلی، غیرقابل دسترسی و محدود ساخته است. با استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین ایمن در ساختمان‌ها، شرکت‌های صنعتی و متخصصان بازرسی این امکان را فراهم می‌آورند که خرابی، هزینه‌های بازرسی و خطرات برای کارگران را کاهش دهند. با داشتن صدها مشتری در بیش از 50 کشور جهان در تولید برق، نفت و گاز، مواد شیمیایی، دریایی، زیرساخت‌ها و خدمات و ایمنی عمومی، Flyability پیشگام بوده و همچنان منجر به نوآوری در فضای داخلی هواپیماهای بدون سرنشین تجاری می‌شود.

flyability

شکل 17: قابلیت پرواز بدون سرنشین با قاب محافظ کربن

Atlas Dynamics (atlasdynamics.eu) / موسس: ایوان تولچینسکی

ایالات متحده بیش از 900000 پل دارد. طبق مقررات، هر پل هر دو سال یکبار نیاز به بازرسی دارد تا از عدم وجود ترک، زنگ زدگی یا سایر آسیب‌ها اطمینان حاصل کند. این بدان معنی است که هر روز 1232 پل باید مورد بازرسی قرار گیرند. بازرسی از اینگونه پل‌ها به خدمه متخصصان بازرسی، ماشین آلات سنگین با آسانسور، افرادی که از ارتفاعات خطرناک بالا می‌روند، نیاز دارد و در نتیجه هر بازرسی چند روز طول می‌کشد. Atlas Pro ابزاری کارآمد برای کاهش زمان بازرسی از این زیرساخت‌های مهم به روشی سریع، کارآمد و ایمن است.

AtlasDynamics

شکل 18: جایزه اطلس دینامیک بدون سرنشین برنده.

Archon (archon.ai) / بنیانگذاران: داوید ونتورلی (مدیرعامل)، روبرتو ناونی

استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین برای بازرسی و نظارت بر انبار باعث می‌شود روند کار ایمن‌تر شود این نوع نظارت مربوط به تشخیص هرگونه مشکل در مورد امکاناتی نظیر نشت سقف، عدم ثبات قفسه‌ها، شناسایی ظرفیت محل تحویل اقلام، مشاهده حیاط و اسکله‌ها می‌باشد. Archon، یک استارتاپ از ایتالیا، خدمات رباتیک خود مختار را به همراه ایستگاه‌های شارژ ارائه می‌دهد، از این رو ربات‌ها بازرسی‌های تحت نظارت یا بدون نظارت عملیات لجستیکی و اشیاء انبار را انجام می‌دهند.

Archon

شکل 19: هواپیماهای بدون سرنشین آرکن.

DJI - پیشروترین تولید کننده هواپیماهای بدون سرنشین در جهان است

DJI Science and Technologies Ltd.، یک شرکت فناوری چینی است که مقر آن در شنزن، گوانگدونگ با کارخانه هایی در سراسر جهان است و یک تولید کننده پیشرو در جهان از پهپادهای تجاری برای عکاسی هوایی و فیلمبرداری است. همچنین از این دستگاه برای ایجاد و ساختن دستگاه‌های گیمبال دوربین، دوربین‌های اکشن، لرزش‌گیر دوربین، سکوهای پروازی و سیستم‌های پیشران و سیستم کنترل پرواز طراحی و تولید می‌کند. این درآمدها 3 میلیارد دلار و 6000 کارمند دارد.

DJI Logo

شکل 20: نشان DJI و tagline.

در اینجا 10 واقعیت جالب در مورد DJI آورده شده است:

  1. DJI رهبر جهان در هواپیماهای بدون سرنشین است و 70 درصد از بازار تولید پهپاد را به خود اختصاص داده است. محصولات آنها مقرون به صرفه و کارایی بالایی دارند. فروش DJI بیش از 1 میلیارد دلار ‌می‌باشد.
  2. محبوب ترین محصول آنها هواپیماهای بدون سرنشین فانتوم است که با قیمت حدود 1000 دلار خرده فروشی می‌شود. فانتوم 3 محبوب‌ترین هواپیمای بدون سرنشین در جهان امروز است. محبوبیت این سریال‌ها با توانایی آن‌ها در فیلمبرداری از فیلم‌های هوایی تثبیت شده و طراحی بی‌نظیر آنها، در حالی که برای کاربران تفریحی مقرون به صرفه باقی مانده است، هدایت می‌شود.DJI Phantomشکل 21: هواپیماهای بدون سرنشین شبح DJI
  3. شرکت از یک پروژه تحقیقاتی متولد شد. فرانک وانگ در سال 2006 این شرکت را تاسیس کرد در حالی که هنوز در اتاق خوابگاه خود زندگی می‌کرد. او دانشجوی دانشگاه علم و فناوری هنگ کنگ (HKUST) بود که در سال 2005 به خاطر تحقیقات خود در زمینه فناوری پهپاد، 2300 دلار کمک مالی دریافت کرد. امروز طبق گفته Forbes، فرانک وانگ 3.2 میلیارد دلار ارزش دارد. تخمین زده می‌شود که وی حدود 45٪ DJI را در اختیار داشته باشد.FrankWang

    شکل 22: فرانک وانگ، بنیانگذار DJI.

  4. در سال 2015 یک هواپیمای بدون سرنشین به دیوار کاخ سفید در واشنگتن برخورد کرد. این باعث شد DJI بتواند سیستم عامل هواپیماهای بدون سرنشین آن را به روز کند تا از پرواز نزدیک آنها جلوگیری کند و بر اساس موقعیت GPS وارد هیچ قسمت پرواز نشود.

  5. گرانترین هواپیمای بدون سرنشین تولید شده متعلق به DJI نیست و متعلق به یک استارتاپ دیگر چینی به نام eHang 184 با حدود 300،000 دلار است. این پهپاد آزمایشی برای حمل و نقل انسان با استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین است. این صندلی، تبلت و تهویه هوا از جمله موارد دیگر است و می‌تواند به مدت 23 دقیقه بعد از 2 ساعت شارژ سفر کند.Ehang 184

    شکل 23: EHANG 184، گران ترین هواپیماهای بدون سرنشین تولید شده است.

  6. با مایکروسافت برای ایجاد SDK (کیت توسعه نرم افزار) همکاری می‌کند که به ویندوز 10 امکان اتصال داده و قادر به انتقال اطلاعات با هواپیماهای بدون سرنشین DJI است. همچنین امکان ادغام سایر سخت افزارهای شخص ثالث با هواپیماهای بدون سرنشین را فراهم می‌آورد. DJI همچنین از مایکروسافت آزور (ارائه دهنده Cloud) برای ذخیره سازی داده ها استفاده می‌کند و از سرویس های هوش مصنوعی مایکروسافت برای تجزیه و تحلیل تصاویر هوایی مشتریان استفاده خواهد کرد.

  7. در بعضی از شهرها آموزش رایگان را به مشتریان خود ارائه می‌دهد. پس از خرید محصول، یک متخصص پهپاد را تحویل داده و یک جلسه آموزشی را ارائه می‌دهد. همچنین تخفیف ویژه ای را برای دانش آموزان و مربیان در مدل های خاص هواپیماهای بدون سرنشین DJI فراهم می‌کند.DJI DroneTraining

    شکل 24: آموزش DJI برای مشتریان برگزار شد.

  8. DJI به هر هکری که عیب های مربوط به هواپیماهای بدون سرنشین DJI را پیدا کند، 30000 دلار USD ارائه می‌دهد. این اقدام برای تشویق همه برای آزمایش آسیب پذیری های این پهپاد صورت گرفته است تا امنیت پهپادها بهبود یابد.

  9. مشابه سایر تولید کنندگان هواپیماهای بدون سرنشین، DJI خدمات بیمه ای خود را ارائه می‌دهد و به مشتریان این امکان را می‌دهد تا یکی از موانع استفاده تجاری را بر طرف کنند.

  10. هواپیماهای بدون سرنشین آنها در فیلم ها و فیلم های موسیقی مورد استفاده قرار گرفته است (Game of Thrones، جنگجویان نینجا آمریکایی، مسابقه شگفت انگیز و غیره). آنها حتی در سال 2017 به دلیل فناوری برجسته خود جایزه امی را از آن خود کردند. فناوری آنها امکان عکسبرداری از صحنه های هوایی از ارتفاع کم را فراهم می‌کند.DroneFilmingGOT

    شکل 25: فیلم برداری بدون سرنشین DJI در مجموعه بازی تاج و تخت.

کلمات اختصاری و مخفف‌ها در صنعت پهپاد

MAV: وسیله نقلیه میکرو. برای پهپادها که جرم کمتر از 1 گرم دارند.(Micro Air Vehicle)

sUAS: سیستم هواپیماهای بدون سرنشین کوچک. مورد استفاده برای پهپادها با وزن کمتر از 25 کیلوگرم. حرف “s” به ویژه با حروف کوچک نوشته شده است تا به کوچک بودن این هواپیماهای کوچک اشاره کند.(Small Unmanned Aircraft System)

UAS / UAV: سیستم هوایی بدون سرنشین / خودروی هوایی بدون سرنشین. نام‌های جایگزین برای هواپیماهای بدون سرنشین یا هواپیماهای بدون سرنشین خلبان. معمولاً برای هواپیماهای بدون سرنشین با وزن بیش از 25 کیلوگرم استفاده می‌شود.(Unmanned Aerial System / Unmanned Aerial Vehicle)

FAA: اداره هواپیمایی فدرال (ایالات متحده)(Federal Aviation Administration )

EASA: آژانس ایمنی هواپیمایی در اروپا(European Aviation Safety Agency)

ACAS: سیستم اجتناب از برخورد خودکار (ACAS) / این به هواپیماهای بدون سرنشین اجازه می‌دهد موانع را کشف کرده و از مسیر خارج شده یا موقعیتی برای جلوگیری از آن‌ها جلوگیری کنند.(Autonomous Collision Avoidance System )

FRZ: منطقه محدود پرواز. مناطقی که برای پرواز قادر به مجوزهای ویژه یا اضافی هستند.(Flight Restricted Zone)

NFZ: بدون منطقه پرواز. مناطقی که پرواز هواپیماهای بدون سرنشین طبق قانون دولت محدود شده است.(No Fly Zone)

BVLOS: معمولاً یک خلبان وظیفه دارد که هنر و صنعت خود را در خط دید حفظ کند، یعنی برای خلبان با چشم غیر مسلح قابل رویت است. قانون‌گذاری این امکان را برای پرواز به آنها فراهم می‌کند که فراتر از مرز بینایی خود باشند و در هر کشور به گونه‌ای متفاوت رفتار و تنظیم می‌شوند.(Beyond Visual Line of Sight)

EVLOS: گسترش ویژوال خط دید. مسافتی بیش از 500 متر اما با خلبان هنوز قادر به دیدن این هنر و صنعت با چشم غیر مسلح است.(Extended Visual Line of Sight)

LIPO: باتری لیتیوم یون پلیمر. این رایج ترین نوع باتری است که در پهپاد مورد استفاده قرار می‌گیرد زیرا سرعت انتقال زیاد باعث آزاد شدن سریع انرژی می‌شود. آنها به مراقبت و نگهداری مناسب احتیاج دارند زیرا این پتانسیل را دارند که بسیار قابل اشتعال باشند.(Lithium Ion Polymer Battery)

RTL / RTH: بازگشت به راه‌اندازی / بازگشت به خانه. تنظیماتی که بدان معنی است که هواپیمای بدون سرنشین با یک فرمان واحد می‌تواند به موقعیت شروع خود فراخوانده شود.(Return to Launch / Return to Home)

فایل صوتی و پی دی اف این مقاله

می‌توانید فایل PDF و فایل صوتی این مقاله را همین حالا دانلود کنید.

این مقاله را آنلاین بشنوید

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اسکرول به بالا